Ostatnio ciekawie wygląda rynek otwarto źródłowych kompilatorów. Artykuły dotyczące GCC i Clang/LLVM pojawiają się coraz częściej. Niektóre z nich to porównania wydajności tych rozwiązań tzw. benchmarki. Nie mniej interesująco wygląda sprawa promocji i kierunku rozwoju tych projektów, na której postanowiłem się skupić.

W komentarzach do artykułu „SCOpane przez Novella”, pojawiły się pytania czego dotyczyła tak naprawdę cała afera związana z SCO. Źeby zrozumieć tą zawiłą sprawę należy sięgnąć w odległą przeszłość. Zaznaczam, że jest to głównie mój punkt widzenia i nie każdy musi się z nim zgodzić.

Fossil SCM to system kontroli wersji, wiki i bugtracker – wszystko to w rozproszonym stylu. Jest to prawdopodobnie jeden z najbardziej innowacyjnych projektów zarządzania oprogramowaniem od czasu powstania Darcs i Trac.

Obecny trend w świecie otwartych źródeł to przejście z centralnie zarządzanych systemów kontroli wersji na rozproszone odpowiedniki. Liczne projekty już teraz korzystają z Gita czy Mercuriala. W przypadku NetBSD też się nad tym zastanawiano, ale natrafiono na wiele problemów.

Ostatnio miałem okazję pracować nad tekstem w formacie DocBook. Bezpośrednie grzebanie w XML nie jest przyjemne, ani wydajne. Zacząłem, więc poszukiwania jakiegoś sensownego rozwiązania. Takowe znalazłem dosyć szybko, co natchnęło mnie do napisania bardziej ogólnego artykułu.

Opiszę trzy rozwiązania, które są interesujące ze względu na różne zastosowania. Każde ma swoje zalety i wady. Z pewnością nie zastąpią one, popularnych Officów (produktu Microsoft czy OO.org). Jednak w specyficznych przypadkach mogą sprawdzić się lepiej.

Są to Lyx, Syntext Serna i Pandoc, kod każdego dostępny jest na zasadach otwartych źródeł. Wszystkie je łączy jedna cecha – praca w tzw. trybie WYSIWYM (What You See Is What You Mean). Zamiast formatowania tekstu, tworzymy jego strukturę. Przypomina to trochę pracę na stylach we wspomnianych wcześniej Officach, jednak cała koncepcja została jeszcze rozszerzona.